Powstanie Związku Piłki Nożnej.

Gra w piłkę szybko rozszerzyła się. Rychło zjawiła się chęć zorganizowania meczy pomiędzy poszczególnymi szkołami. Lecz ponieważ każda szkoła grała według własnych przepisów, trudno było o porozumienie się. Na tym tle doszła do skutku pierwsza konferencja w Cambridge w 1863 roku. Zebrali się reprezentanci sześciu wielkich szkół: Shrewsbury, Eton, Rugby, Harrow, Westminster i Marlborough. Jedni jak delegaci Eton, Harrow i Westminster chcieli złagodzić grę w celu dostosowania jej do swych terenów nietrawiastych, tak jak to już uczynił uprzednio Charterhouse w swoim klasztorze. Rugby i Marlborough przeciwstawili się, aby naruszono męski charakter starej średniowiecznej gry. Konferencja nie dała żadnego rezultatu.

Natomiast doszło do skutku porozumienie w Londynie między klubami stolicy w dniu 26 X 1863, kiedy to przedstawiciele 9 klubów: Barnes, War Office, Forest, Parcival House, Crystal Palace, Blackheath School, Kensington Schol, Surbiton i Blackheath założyli Związek Piłkarski, obejmujący zarówno zwolenników piłki kopanej (dribling) jak ją rozumiał Charterhouse, jak i obrońców piłki, w jaką grano w Rugby.

Przedstawiciele obu kierunków poczynili wzajemne ustępstwa. Na przykład wolno było szarżować jedynie zawodnika posiadającego piłkę, ale nie wolno było podstawiać mu nogi, wolno było biec z piłką w ręku, jednak pod warunkiem, że piłkę schwyciło się z pierwszego kozła, wreszcie uderzenia pięścią i kopnięcia nogą kiedyś szeroko stosowane i wymierzane, gdzie popadło na całym ciele przeciwnika, ograniczono do części poniżej kolana.

Taki kompromis nie zadawalał jednak nikogo. Zwolennicy kierunku Charterhouse uważali, i to z pewnością słusznie, że dla szkół które dysponowały jedynie brukowanymi podwórkami, spowodowanie upadku posiadacza piłki było zbyt ryzykowne. Ci znowu, którzy wzorem szkoły w Rugby, mieli szczęście posiadania miękkich trawników (dla 800 uczniów Rugby stały i stoją stale jeszcze 17 boisk trawiastych do dyspozycji) sądzili, że zniesienie szarży byłoby sprzeniewierzeniem się duchowi starej gry w piłkę i pozbawieniem jej charakteru męskiej zabawy.

Cambridge już dawno zakazał kopnięcia poniżej kolana, kiedy jego studenci zostali przyjęci do Związku Piłkarskiego. Zażądali oni reform. Dnia 24 XI 1863, to znaczy w miesiąc po jego założeniu . Związek Piłkarski zwołał nowe zebranie ogólne. Solidaryzując się z klubem Cambridge, klub Barnes zażądał również poważnych zmian. Wtedy to Campbell, przedstawiciel klubu Blackheat zawołał:
"Istotą gry w piłkę jest walka, chcieć ją usunąć znaczy pozbawić grę jej zasadniczych cech: odwagi, męskości, znaczy skazać ją na uwiąd starczy"
. Jednak Blackheat i inne popierające go kluby znalazły się w mniejszości. Opuścili więc zebranie i wystąpili ze Związku 8 grudnia.

---

1 2 3 [4] 5 6